حامد حدادی 217 سانتی‌متری در کنار جابر روزبهانی «برج‌های دوقلو بسکتبال ایران» نام گرفته‌اند. حدادی متولد 1364 در شهر اهواز است. پدر او یک نمایشگاه اتومبیل داردو به همین دلیل متوجه می‌شوید که او تقریبا جزو جامعه مرفهان محسوب می‌شده (حتی قبل از معروف شدن در عالم بسکتبال ).حامد پسربزرگ خانواده‌ای است که 3 فرزند دارد. حامد حدادی بسیار اهل سفر است، چه در داخل کشور و چه در خارج از کشور «شمال ایران را خیلی دوست دارم، هیچ وقت از رفتن به شمال خسته نمی‌شوم، اکثر شهرهای ایران را هم برای بازی رفته‌ام و از نزدیک دیده‌ام، به سفرهای خارجی هم زیاد رفته‌‌ام».

حامد که دیپلمه است با تاکید می‌گوید که اگر بسکتبالیست نمی‌شد قطعا به درسش ادامه می‌داد و تا مدارج عالیه پیش می‌رفت؛ اما حالا اهداف زندگی او فرق کرده است، خب مشخص است که برای چنین بازیکنی در این سطح آرزو چه می‌تواند باشد، حضور در مسابقات حرفه‌ای بسکتبال NBA، البته جالب است که مسئله حضور است نه حضور در یک تیم خاص، «خب آرزویم این است که روزی بروم در NBA بازی کنم حالا تیمش آنقدر مهم نیست هر تیمی شد خوب است

بازیگر محبوب من بهروز وثوقی است در ضمن فیلم ارباب حلقه‌ها را هم دوست دارم، موسیقی هم گوش می‌کنم، انواع و اقسام موسیقی‌ها، در مورد موسیقی پاپ ایرانی بگویم که نوارهای رضا صادقی را دوست دارم.»
حامد حدادی با جابر روزبهانی، علی باهران و علی ؟؟؟؟ هم دوره‌ای‌هایش در تیم‌های ملی جوانان و امید دوست است؛ اما دوست‌های او فقط بسکتبالی نیستند. فرزاد مجیدی از بین فوتبالی‌ها، علیرضا دبیر از بین کشتی‌گیرها و محمد سلیمانی و سعید مصطفی‌وند از بین والیبالیست‌ها دوستان نزدیک او محسوب می‌شوند

شاید باورتان نشود که یکی از بزرگترین مشکلات حامد ماشین‌سواری است، البته ببخشید ماشین‌سوار شدن. خب با قد 17/2 متر حق هم دارد که سوار تاکسی نشود «من همیشه به زور سوار ماشین می‌شوم، وقتی پیاده می‌شوم برای این‌که دوباره سوار شوم باید یک ربع سعی و تلاش کنم تا بتوانم خودم را در ماشین جا بدهم تازه صندلی ماشین را هم تا ته می‌برم عقب و این جوری سوار می‌شوم» فکر نکنید که حامد حدادی رنو دارد یا پراید، نخیر او یک پژو پرشیای یشمی رنگ دارد که تازه در آن هم به زور جا می‌شود. وقتی از او می‌پرسید بزرگترین آرزویت چیست؟ می‌گوید: «بازی در NBA، حضور در المپیک و سلامتی تمام خانواده‌ام.»