و آیدین رفت ...

رفتن ها بسیار است اما این رفتنی بود غیر قابل پیش بینی

باورنکردنی

وتلخ تر از هر تلخی .

با این که دیدیم پیوستن او را به حق تعالی

با این که شنیدیم گریه های مادرش را

  دیدیم بهت های پدرش را

و غم بی انتهای برادرش را

با این که خود نیز گریستیم در جمع آن عزاداران

ولی نه ، نه ، هنوز نمی توان درک کرد نمی توان فهمید

که چرا ، چگونه

مگر می شود!!!

غم هنوز هست

این غم نخواهد رفت

کم نخواهد شد

کهنه نمی شود

چون هر لحظه در هر نفس ما موج می زند

نمی توان باور کرد

نمی توان

هر لحظه را طی می کنیم به امید آنکه در گذر زمان این غم کم شود و تحلیل رود

اما نه

مگر می شود غم چنین قهرمانی را به فراموشی سپرد ؟!!

هرگز

هرگز

تا این بدن به بقایش ادامه می دهد آیدین تو در قلب های ما هستی

به یاد آیدین ...